Zwalczanie pasożytów zewnętrznych

Pasożyty zewnętrzne (stawonogi: świerzbowce, nużeńce oraz owady: pchły, meszki, muchówki, wszy, wszoły) występują bardzo powszechnie i zagrażają zdrowiu naszych zwierząt. Często są nosicielami (wektorami) chorób zakaźnych i pasożytniczych, które mogą być także groźne dla człowieka (choroby odzwierzęce – zoonozy).

Zarażenia pasożytami, niegdyś typowymi dla strefy klimatu śródziemnomorskiego są coraz częściej obserwowane w naszej strefie klimatycznej. Do zachorowań zwierząt dochodzi w czasie podróży z właścicielami po kontynencie europejskim, względnie – w Polsce pojawiają się wcześniej nienotowane zarażenia, które stanowią zagrożenie dla ludzi i zwierząt (np. dirofilarioza – inwazja nicienia skórnego lub lejszmanioza – wywołana przez pierwoniaki).
W ostatnich latach obserwuje się znacznie wydłużony okres aktywności kleszczy, które mogą atakować psy i koty przez cały rok, nawet zimą po krótkotrwałym ociepleniu. Pajęczaki te w warunkach łagodniejącego klimatu są więc ciągłym zagrożeniem.

Pasożytnicze stawonogi i owady przenoszą wirusy, bakterie oraz pasożyty, które są niebezpieczne dla zwierząt i ludzi. Choroby przenoszone przez pasożyty to m.in. babeszjoza, borelioza, anaplazmoza, wirus kleszczowego zapalenia mózgu, tasiemczyca kotów i psów.

Jak należy chronić zwierzęta przed pasożytami zewnętrznymi?