Zwalczanie pasożytów wewnętrznych - odrobaczanie

Wszystkie psy i koty niezależnie od wieku, rasy, wielkości mogą się zarazić pasożytami wewnętrznymi. Stopień ryzyka zarażenia, a tym samym częstotliwość przeprowadzania badań w kierunku pasożytów lub zabiegów odrobaczania zależy od zwierzęcia, sposobu jego utrzymania, użytkowania i karmienia.

Szczenięta mogą zarażać się glistą już w życiu płodowym. Kocięta rodzą się wolne od glist natomiast mogą zarazić się w okresie karmienia przez matkę. W późniejszym wieku istnieje niebezpieczeństwo zarażenia psów i kotów za pośrednictwem form inwazyjnych znajdujących się w glebie i w wodzie. Stadia larwalne niektórych pasożytów mogą znajdować się w surowym (niebadanym) mięsie lub w tkankach drobnych zwierząt będących łupem np. myszy, ptaki, króliki, płazy.

W czasie pobytu za granicą zwierzęta mogą być narażone na dodatkowe ryzyko zarażenia pasożytami np. Dirofilaria immitis (ostatnio notowane też w Polsce).

Niektóre gatunki robaków (tasiemców i nicieni) mogą się także przenosić na człowieka stając się przyczyną poważnych chorób, takich jak toksokaroza oczna, zespół larwy wędrującej, torbiele bąblowcowe i innych. Poddawanie psów i kotów właściwym zabiegom likwidującym inwazje lub zabezpieczającym przed zarażeniem pasożytami jest także elementem profilaktyki służącej ochronie właścicieli zwierząt.

Jak należy chronić zwierzę przed pasożytami wewnętrznymi?


UWAGA! Świeże odchody nie zawierają jeszcze form inwazyjnych pasożytów, a zatem 
NIE STANOWIĄ zagrożenia dla zdrowia człowieka i zwierzęcia. Niesprzątnięte, z czasem stają się niebezpieczne. NIE NALEŻY BAĆ SIĘ SPRZĄTANIA ŚWIEŻYCH ODCHODÓW!