Jak właściwie opiekować się koszatniczką

Charakterystyka, ogólne informacje i wskazówki dotyczące pielęgnacji

Koszatniczki na wolności występują w Andach, w Ameryce Pd. Żyją w dużych koloniach i budują rozległe norki. W swoim naturalnym środowisku często uważane są za szkodniki.
To brunatno szare zwierzątko posiada długi, porośnięty włosem ogon. Koszatniczki są bardzo zwinne, ruchliwe i niezwykle towarzyskie. Są aktywne cały dzień -  śpią w cyklach 20-minutowych, choć szczyt aktywności przypada na godziny ranne i popołudniowe. Aby oswoić koszatniczki, trzeba wykazać się dużą cierpliwością. Powinny być trzymane w grupie. Dorosła koszatniczka waży ok. 170-300 g. Żyją przeciętnie 4-6 lat. Odpowiednim mieszkaniem dla koszatniczki jest specjalna, duża klatka, wyposażona w drewniane elementy, po których gryzoń będzie mógł skakać, oraz w miseczkę na żywność i poidełko, najlepiej automatyczne. Ściółkę (trociny, słoma, brykiet drewniany) należy wymieniać min. 1-2 razy na tydzień. Koszatniczki chętnie zażywają suchej kąpieli w specjalnym piasku dla szynszyli. Sprawia ona, że ich futerko jest czyste, a skóra zdrowa. Ciąża u koszatniczek trwa ok. 3 miesiące, samiczka rodzi 2-8 młodych, które usamodzielniają się w wieku ok. 1 miesiąca.

Żywienie

Koszatniczki powinny mieć zapewnione zbilansowane pożywienie oraz czystą wodę. Niezwykle istotne jest aby zawartość włókna w karmie dla koszatniczek była wysoka (powyżej 14%), bo tylko taka karma gwarantuje właściwą pracę przewodu pokarmowego. Istotny jest też fakt, że koszatniczki mają problemy z trawieniem cukrów (często przy nieodpowiednim żywieniu chorują na cukrzycę), stąd dieta tych zwierząt musi być uboga w cukier. Postawą diety koszatniczki, która zapewni jej zdrowie i długie życie jest właściwa mieszanka lub granulat oraz siano. Można podawać też gałązki drzew owocowych.

Dzienne zapotrzebowanie dorosłego zwierzątka na pokarm: 15-25 g.